• ۰۸ شهریور
  • توسط: ادمین

انواع تزریقات؛ عضلانی، وریدی، زیرجلدی و داخل‌جلدی

محل ورود دارو می‌تواند سرعت اثر، جذب و عوارض احتمالی را تغییر دهد. چهار مسیر رایج تزریقی شامل تزریق عضلانی یا Intramuscular (IM)، تزریق وریدی یا Intravenous (IV)، تزریق زیرجلدی یا Subcutaneous (SC/SQ) و تزریق داخل‌جلدی یا Intradermal (ID) هستند. انتخاب روش بر اساس دارو، وضعیت بیمار و دستور پزشک انجام می‌شود و مسیر تجویزشده نباید خودسرانه تغییر کند.

برای تزریق آمپول در منزل باید مسیر، دوز، نیاز به رقیق‌سازی، سرعت تزریق و سابقه حساسیت بیمار مشخص باشد؛ به‌ویژه در داروهای وریدی و داخل سرم.

انواع تزریقات

انواع تزریقات در یک نگاه

روش تزریق محل ورود دارو سرعت اثر معمول کاربردهای رایج
عضلانی (IM) بافت عضله نسبتاً سریع بعضی واکسن‌ها، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها و هورمون‌ها
وریدی (IV) مستقیم داخل ورید بسیار سریع سرم، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای نیازمند اثر سریع
زیرجلدی (SC/SQ) چربی زیر پوست آهسته‌تر و پایدارتر انسولین، هپارین و برخی داروهای بیولوژیک
داخل‌جلدی (ID) لایه درم پوست بسیار آهسته و عمدتاً موضعی بعضی تست‌های پوستی و آزمون سل

از نظر تکنیکی، IM معمولاً با زاویه نزدیک ۹۰ درجه، SC حدود ۴۵ تا ۹۰ درجه و ID حدود ۵ تا ۱۵ درجه انجام می‌شود؛ اما نوع سوزن، سن، جثه و دستور دارو تعیین‌کننده‌اند. این اطلاعات جنبه آموزشی دارند و به معنی مناسب بودن خودتزریقی برای هر دارویی نیستند. 

انواع تزریقات

تزریق عضلانی چیست؟

در تزریق عضلانی، دارو وارد بافت عضله می‌شود. به دلیل خون‌رسانی بیشتر عضله نسبت به چربی زیر پوست، بسیاری از داروهای IM سریع‌تر از داروهای زیرجلدی جذب می‌شوند. دلتوئید بازو، بخش خارجی ران و ناحیه ونتروگلوتئال از محل‌های رایج‌اند و انتخاب به سن، حجم و نوع دارو بستگی دارد.

همه آمپول‌ها را نمی‌توان عضلانی تزریق کرد؛ بعضی فقط برای IV یا IM و برخی برای چند مسیر مجازند. مسیر اشتباه می‌تواند اثر دارو را تغییر دهد یا به بافت آسیب بزند.

تزریق عضلانی در منزل

تزریق عضلانی در منزل برای سالمندان، بیماران کم‌توان یا افراد دارای دوره تزریق می‌تواند مناسب باشد، به شرط وجود دستور مشخص و فرد دارای صلاحیت. پرستار تزریق عضلانی در منزل باید نام و دوز دارو، مسیر، تاریخ انقضا، حساسیت دارویی و وضعیت بیمار را بررسی کند.

درد خفیف موضعی ممکن است رخ دهد؛ اما درد شدید، تورم زیاد، بی‌حسی، ضعف اندام، تب یا علائم حساسیت نیازمند ارزیابی پزشکی است.

انواع تزریقات

تزریق وریدی چیست؟

تزریق وریدی یا تزریق داخل رگ، دارو یا مایع را مستقیماً وارد جریان خون می‌کند. این روش سریع‌ترین شروع اثر را میان مسیرهای رایج تزریقی دارد و برای سرم‌تراپی، بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهایی که باید با دوز و سرعت دقیق وارد خون شوند استفاده می‌شود. 

در IV، خطا در دارو، دوز، غلظت، رقیق‌کننده، سرعت تزریق یا سازگاری می‌تواند سریع‌تر عارضه ایجاد کند. بنابراین تزریق آمپول وریدی در منزل باید بر اساس دستور روشن پزشک و اطلاعات معتبر همان دارو انجام شود.

تزریق وریدی در منزل

در تزریق داخل وریدی در منزل، دسترسی وریدی باید مناسب باشد و محل ورود پیش و حین تزریق از نظر درد، تورم، قرمزی، نشت، سردی پوست یا اختلال جریان بررسی شود. این علائم می‌توانند نشانه خروج مایع از رگ، التهاب ورید یا مشکل در کاتتر باشند. 

در ایران، تعرفه‌های خدمات تشخیصی و درمانی سال ۱۴۰۵ ابلاغ شده‌اند. برای تزریق در منزل، انتخاب مرکز مجاز و نیروی حرفه‌ای اهمیت ویژه دارد. 

انواع تزریقات

تزریق زیرجلدی چیست؟

در تزریق زیرجلدی یا زیر پوستی، دارو وارد بافت چربی میان پوست و عضله می‌شود. به علت خون‌رسانی کمتر این لایه، جذب معمولاً آهسته‌تر و یکنواخت‌تر از تزریق عضلانی است. انسولین و هپارین از شناخته‌شده‌ترین داروهای زیرجلدی هستند. 

شکم، بخش خارجی بازو و ران از نواحی رایج‌اند، اما محل دقیق به دارو وابسته است. در تزریق‌های تکراری، چرخش محل تزریق برای پیشگیری از تغییر بافت چربی و اختلال جذب مهم است.

تفاوت تزریق عضلانی و زیرجلدی

IM دارو را به عضله با خون‌رسانی بیشتر می‌رساند و معمولاً جذب سریع‌تری دارد؛ SC دارو را در چربی زیر پوست قرار می‌دهد و برای داروهایی مناسب است که جذب آهسته‌تر یا پایدارتر نیاز دارند. حجم قابل تزریق، طول سوزن و محل نیز متفاوت است.

بنابراین نمی‌توان یک داروی عضلانی را صرفاً برای درد کمتر یا راحتی بیشتر به شکل زیرجلدی تزریق کرد.

تزریق زیرجلدی در منزل

برخی داروهای زیرجلدی، مانند انسولین، پس از آموزش رسمی می‌توانند توسط بیمار یا مراقب تزریق شوند. در نبود آموزش اختصاصی، استفاده از پرستار تزریق زیرجلدی در منزل ایمن‌تر است.

انواع تزریقات

تزریق داخل‌جلدی چیست؟

تزریق داخل‌جلدی مقدار کمی ماده را در لایه درم قرار می‌دهد. به علت خون‌رسانی محدود، جذب آهسته است و واکنش موضعی بهتر دیده می‌شود. برخی تست‌های حساسیتی و آزمون پوستی سل از کاربردهای شناخته‌شده این روش هستند.

حجم، زاویه و محل تزریق ID با IM و SC متفاوت است و تکنیک اشتباه می‌تواند نتیجه بعضی تست‌ها را غیرقابل اعتماد کند. تزریق داخل جلدی در منزل فقط زمانی منطقی است که خود خدمت قابلیت انجام در منزل داشته باشد و ارزیابی نتیجه نیز طبق پروتکل انجام شود.

انواع تزریقات

تفاوت تزریق عضلانی، وریدی و زیرجلدی

تزریق وریدی سریع‌ترین اثر را دارد چون دارو مستقیم وارد خون می‌شود. تزریق عضلانی معمولاً از زیرجلدی سریع‌تر جذب می‌شود، هرچند سرعت واقعی به دارو، خون‌رسانی و وضعیت بیمار بستگی دارد. زیرجلدی برای داروهایی مناسب است که جذب آهسته‌تر یا کنترل‌شده‌تری می‌خواهند.

IV حساس‌تر است؛ چون فرصت جبران خطا کمتر است و نشت بعضی داروها می‌تواند به بافت آسیب بزند. IM نیز ممکن است به بافت یا عصب آسیب بزند و SC با کبودی یا التهاب همراه شود. روش درست همان مسیر تجویزشده برای بیمار است.

انواع تزریقات

تزریق دارو داخل سرم یعنی چه؟

«تزریق دارو داخل سرم» می‌تواند چند حالت متفاوت داشته باشد. گاهی دارو پس از رقیق‌سازی به کیسه سرم اضافه و طی مدت مشخص انفوزیون می‌شود و در مواردی دارو از مسیر وریدی جداگانه یا به‌صورت انفوزیون ثانویه داده می‌شود.

بعضی داروها نیز به شکل IV Push تجویز می‌شوند و نباید بدون بررسی دستور دارویی داخل یک سرم ریخته شوند.

سازگاری دارو با محلول سرم اهمیت زیادی دارد. یک دارو ممکن است با نرمال‌سالین سازگار و با محلول دیگر ناسازگار باشد و دو دارو نیز در یک خط وریدی رسوب کنند. بنابراین تزریق آمپول داخل سرم بدون بررسی اطلاعات دارو ایمن نیست. 

تزریق داروی پودری داخل سرم

داروی پودری معمولاً ابتدا با رقیق‌کننده تعیین‌شده برای همان فرآورده حل یا Reconstitute می‌شود و سپس، اگر دستور دارو اجازه دهد، برای انفوزیون بیشتر رقیق می‌شود.

نوع حلال، غلظت نهایی، مدت پایداری و سرعت تزریق در داروهای مختلف متفاوت است؛ بنابراین یک روش ثابت برای همه ویال‌های پودری وجود ندارد.

تزریق داروی شیشه‌ای داخل سرم

مایع بودن داروی داخل آمپول شیشه‌ای به معنی امکان اضافه کردن آن به هر سرم نیست. مسیر مجاز، نیاز به رقیق‌سازی و سازگاری باید بررسی شود. در آماده‌سازی حرفه‌ای آمپول شیشه‌ای نیز باید خطر ورود ذرات شیشه کنترل شود.

انواع تزریقات

آنژیوکت چیست و چه کاربردی برای سرم دارد؟

آنژیوکت یا Peripheral IV Catheter کاتتر کوتاه و انعطاف‌پذیری است که پس از ورود به ورید، سوزن فلزی آن خارج می‌شود و لوله نرم داخل رگ می‌ماند. از آن برای تزریق مایعات، دارو و در شرایط مناسب فرآورده‌های خونی استفاده می‌شود. در درمان‌های تکراری، آنژیوکت نیاز به رگ‌گیری مجدد را کاهش می‌دهد. 

وصل سرم با آنژیوکت به معنی قابل استفاده بودن همیشگی خط نیست. پیش از تزریق باید محل از نظر درد، قرمزی، تورم، نشت و عملکرد مناسب بررسی شود. درد یا سوزش غیرعادی و تورم اطراف آنژیوکت نیازمند توقف تزریق و ارزیابی حرفه‌ای است.

انواع تزریقات

اسکالپ وین چیست و چه تفاوتی با آنژیوکت دارد؟

اسکالپ وین (Scalp Vein Set) یا Butterfly Needle سوزن فلزی ظریفی با دو بال پلاستیکی و لوله انعطاف‌پذیر است. از آن برای خون‌گیری و برخی دسترسی‌های وریدی کوتاه‌مدت استفاده می‌شود و برای رگ‌های کوچک یا دشوار می‌تواند مفید باشد. 

در آنژیوکت، سوزن خارج می‌شود و کاتتر نرم داخل رگ باقی می‌ماند؛ اما در اسکالپ وین، سوزن فلزی هنگام استفاده در رگ باقی می‌ماند.

به همین دلیل، برای درمان وریدی تکراری یا دسترسی پایدارتر، آنژیوکت معمولاً مناسب‌تر است و اسکالپ وین بیشتر برای دسترسی کوتاه‌مدت یا خون‌گیری استفاده می‌شود. انتخاب نهایی باید بر اساس وضعیت رگ و نوع درمان انجام شود.

چه زمانی تزریق در منزل مناسب نیست؟

اگر بیمار دچار تنگی نفس، افت هوشیاری، درد قفسه سینه، افت فشار شدید، شوک یا وضعیت ناپایدار است، اولویت با ارزیابی اورژانسی است. اولین دوز بعضی داروهای پرخطر نیز ممکن است به محیطی با امکانات پایش و درمان واکنش شدید نیاز داشته باشد.

پس از تزریق، کهیر منتشر، تورم لب یا زبان، تنگی نفس یا غش یک وضعیت اورژانسی است. در IV، درد شدید، تورم سریع یا نشت اطراف رگ نیز باید جدی گرفته شود.

نکات ایمنی قبل از هر نوع تزریق

پیش از تزریق باید نام بیمار، نام و دوز دارو، مسیر تزریق، زمان مصرف و سابقه حساسیت دارویی بررسی شود. دارو باید سالم و در تاریخ مصرف باشد و سرنگ و سوزن یک‌بارمصرف و استریل باشند.

بهداشت دست، آماده‌سازی تمیز دارو و دفع ایمن وسایل تیز نیز بخش مهمی از تزریق ایمن هستند. استفاده مجدد از سرنگ یا سوزن می‌تواند خطر انتقال عفونت‌های منتقله از خون را افزایش دهد.

سازمان جهانی بهداشت همچنین تأکید می‌کند تزریق غیرضروری باید کاهش یابد؛ اگر درمان خوراکی مؤثر و مناسب وجود دارد، نباید صرفاً به تصور «اثر قوی‌تر» تزریق انتخاب شود.

انواع تزریقات

تزریقات در منزل با پرستار

برای بیمار دارای نسخه، تزریقات در منزل می‌تواند رفت‌وآمد را کاهش دهد؛ به‌ویژه برای سالمندان و بیماران کم‌توان. حضور پرستار حرفه‌ای نیز امکان بررسی مسیر تجویزشده، حساسیت‌ها، دسترسی وریدی و علائم پس از تزریق را فراهم می‌کند.

برای درخواست تزریق عضلانی در منزل، تزریق آمپول عضلانی در منزل، تزریق وریدی در منزل، تزریق داخل رگ در منزل، تزریق زیرجلدی در منزل، وصل سرم با آنژیوکت یا تزریق دارو داخل سرم بهتر است هنگام تماس نام دارو، دوز، نسخه پزشک، سن بیمار، بیماری‌های زمینه‌ای و سابقه حساسیت اعلام شود تا نوع خدمت و سطح مراقبت مورد نیاز از ابتدا مشخص باشد.

در صورت نیاز به انجام تزریقات در منزل، می‌توانید پیش از اعزام پرستار اطلاعات نسخه و شرایط بیمار را با مرکز درمان در منزل در میان بگذارید تا مناسب بودن انجام خدمت در خانه و تجهیزات مورد نیاز بررسی شود.

سوالات متداول درباره انواع تزریقات

کدام نوع تزریق سریع‌تر اثر می‌کند؟

تزریق وریدی معمولاً سریع‌ترین شروع اثر را دارد. پس از آن، بسته به نوع دارو و محل تزریق، داروی عضلانی معمولاً سریع‌تر از داروی زیرجلدی جذب می‌شود.

آیا هر آمپولی را می‌توان داخل سرم تزریق کرد؟

خیر. بعضی داروها نباید به سرم اضافه شوند، برخی فقط با محلول مشخصی سازگارند و بعضی باید با سرعت معین تزریق شوند. شکل تزریقی یک دارو به معنی امکان اضافه کردن آن به هر سرمی نیست.

تفاوت «تزریق زیرجلدی» و «تزریق زیر جلدی» چیست؟

از نظر معنی تفاوتی ندارند و هر دو به Subcutaneous Injection اشاره می‌کنند. شکل «زیرجلدی» در متون تخصصی فارسی رایج‌تر است.

تفاوت تزریق عضلانی و وریدی چیست؟

در تزریق عضلانی دارو وارد عضله می‌شود و سپس جذب خون می‌شود، اما در تزریق وریدی دارو مستقیماً وارد جریان خون می‌شود. به همین دلیل اثر IV معمولاً سریع‌تر و نیازمند دقت بیشتری در دوز و سرعت تزریق است.

برای سرم آنژیوکت بهتر است یا اسکالپ وین؟

برای درمان‌های تکراری یا دسترسی وریدی پایدارتر، آنژیوکت معمولاً مناسب‌تر است. اسکالپ وین بیشتر برای دسترسی کوتاه‌مدت، بعضی رگ‌های ظریف یا خون‌گیری استفاده می‌شود. انتخاب وسیله به وضعیت رگ و نوع درمان وابسته است.

جمع‌بندی

انواع تزریقات از نظر عمق، سرعت جذب و کاربرد با یکدیگر تفاوت دارند. تزریق عضلانی (IM) دارو را وارد عضله، تزریق زیرجلدی (SC) وارد چربی زیر پوست، تزریق داخل‌جلدی (ID) وارد درم و تزریق وریدی (IV) مستقیماً وارد جریان خون می‌کند. همین تفاوت، انتخاب سوزن، محل، سرعت تزریق و سطح پایش بیمار را تغییر می‌دهد.

مسیر تزریق بخشی از دستور دارو است و نباید خودسرانه تغییر کند. در تزریقات در منزل نیز نسخه مشخص، نیروی دارای صلاحیت، تجهیزات یک‌بارمصرف، بررسی حساسیت، توجه به سازگاری داروهای داخل سرم و پایش علائم غیرطبیعی، پایه‌های یک تزریق ایمن هستند.

منابع:

نظرات ثبت نظر